خنده، ابزار انسانی برای زندگی بهتر

یادم میاد یک روزکه همه چیز به‌هم ریخته بود ،جلسه کاری خراب شده بود، گوشیم از دستم افتادو شکسته بود، و باران هم بی‌وقفه می‌بارید—کاملاً فروپاشیده بودم.در راه خانه، پیامی از دوستم آمد:«خوب شد چتر نداشتی، چون با چتر هم کارت راه نمی‌افتاد، آب که هست، شنا کن!»بی‌اختیار زدم زیر خنده.همه چیز همان بود، اما حس من عوض شد. و این دقیقاً جادوی قدرت شوخ‌طبعی است. نه‌اینکه مشکلات را حذف کند، بلکه دید ما را نسبت به آن‌ها تغییر می‌دهد.

خاطره بعدی مربوط به یکی از نزدیک‌ترین دوستانم هست که چند سال پیش، دچار بیماری سختی شد. روزهایی که کنارش بودم، پر از اضطراب و دل‌نگرانی بود. اما او، برخلاف انتظار، بارها با جملات بامزه و شوخی‌های ساده فضای اتاق بیمارستان را از غم جدا می‌کرد.یادم میاد یک روز گفت:«اگه قراره بخوابم اینجا، حداقل بذار تختو با خنده گرم کنم!»این به من یاد دادکه شوخ طبعی، واقعاً یک توانایی درونی برای زنده‌ماندن با دلِ خوشه